De printerij

1. Leg een start en een finish neer, ongeveer tien meter uit elkaar.
2. Rijd samen naar de finish. Wie er als laatste is zonder voet aan de grond, wint.
3. Doe drie of vier rondes. Ga zelf ook een keer af.

Wat er misgaat

• Het kind gaat slingeren om langzaam te blijven. Dat mag. Sturen is precies wat hier getraind wordt.
• Direct een voet aan de grond bij elke poging. Maak de afstand korter, vijf meter is genoeg om mee te beginnen.
• Winnen wordt belangrijker dan langzaam rijden. Doe zelf mee, dan blijft het een spel.

1. Trek een dikke streep over het pad.
2. Het kind rijdt erop af en stopt met het voorwiel op de lijn.
3. Lukt dat, laat hem dan iets harder aanrijden.
4. Trek daarna een tweede streep verderop, zodat er twee stops achter elkaar komen.

Wat er misgaat

• Het kind schiet elke keer over de lijn. Laat hem langzamer aanrijden en eerder beginnen met knijpen.
• Het wiel blokkeert en glijdt door. Dan is er te laat en te hard geknepen; zelfde oplossing.
• Het kind zet zijn voet neer zodra hij stilstaat. Dat is geen fout, daar gaat deze oefening niet over.

1. Zet de pionnen ver uit elkaar, ongeveer vijf grote stappen.
2. Het kind rijdt een acht: om de ene pion heen, dan om de andere.
3. Na een paar geslaagde rondes zet je de pionnen een stap dichter bij elkaar.
4. Stop bij de afstand die net lukt.

Wat er misgaat

• Meteen te krap begonnen. Zet ze verder uit elkaar dan je denkt dat nodig is.
• Het kind rijdt alleen rondjes één kant op. Wijs de tweede bocht aan; daar zit de oefening.
• Eén kant gaat veel slechter dan de andere. Dat is normaal en gaat vanzelf weg.

1. Trek twee lijnen van een paar meter lang, ongeveer een meter uit elkaar.
2. Het kind rijdt ertussendoor zonder de lijnen te raken.
3. Na elke geslaagde ronde teken je één lijn een handbreedte naar binnen.
4. Stop bij de breedte die net lukt, en eindig met een ronde die zeker lukt.

Wat er misgaat

• Het kind kijkt naar de lijnen en stuurt er dan naartoe. Laat hem naar het eind van de doorgang kijken.
• De doorgang wordt te snel te smal. Eén handbreedte per keer is genoeg.
• Het krijt is niet te zien op donkere klinkers. Leg dan twee jassen of takken neer.

1. Zoek een lange rechte lijn op de grond.
2. Het kind rijdt er zo dicht mogelijk langs.
3. Tel hardop hoeveel meter het lukt en probeer dat aantal te verbeteren.

Wat er misgaat

• Het kind kijkt naar zijn voorwiel en gaat juist slingeren. Laat hem vooruit kijken naar het eind van de lijn.
• Vlak bij de rand rijden lukt niet. Begin op een halve meter afstand en kom later dichterbij.

1. Stap één, stilstaand. Het kind zit op de fiets, jij staat erachter. Steek vingers op, hij kijkt om en roept het aantal.
2. Stap twee, lopend. Hij loopt met de fiets aan de hand, jij loopt erachter. Zelfde spel.
3. Stap drie, rijdend. Jij rijdt achter hem. Hij is een punt kwijt als hij gaat slingeren bij het omkijken.
4. Ga terug een stap zodra het slingeren begint.

Wat er misgaat

• Het kind stuurt mee met zijn hoofd. Dat is precies waar deze oefening over gaat. Terug naar stilstand.
• Hij raadt in plaats van te kijken. Ga afwisselend links en rechts staan.
• Het lukt weken- of maandenlang niet. Dat hoort erbij. Dit is de zwaarste oefening van het programma.

1. Het kind rijdt rondjes, jij staat stil en roept.
2. Begin met een paar echte stops, zodat het commando zit.
3. Meng er daarna woorden doorheen die erop lijken: stok, stoep, sok.
4. Zeg hardop wat er goed ging, alleen bij de juiste stops.

Wat er misgaat

• Het kind stopt bij elk woord. Doe meer echte stops en bouw de valse woorden langzamer op.
• Het kind rijdt uit onzekerheid heel langzaam. Zelfde oplossing: meer echte stops ertussen.
• Het wordt een lachspel en niemand stopt nog. Sluit af met drie serieuze stops.

1. Bedenk vooraf welke drie woorden je onderweg echt gebruikt. Meestal zijn dat wachten, gaan en langzaam.
2. Het kind rijdt, jij roept de woorden in willekeurige volgorde.
3. Gebruik niet ‘rood’ en ‘groen’. Die woorden geef je onderweg nooit.

Wat er misgaat

• Je valt terug op rood en groen. Dan oefent hij een commando dat je buiten niet gebruikt.
• Je gebruikt de ene keer ‘wacht’ en de andere keer ‘stop’. Kies drie woorden en houd je eraan.

1. Ga naast het pad staan met één hand uitgestoken.
2. Het kind rijdt langs en slaat in, zonder te stoppen.
3. Doe daarna hetzelfde met de andere hand.
4. Gaan beide handen goed, laat hem dan zelf kiezen welke hand hij gebruikt.

Wat er misgaat

• Het kind stuurt naar je toe. Houd je hand lager en dichter bij zijn lijn.
• Hij stopt om je hand te kunnen slaan. Loop een paar keer mee, dan wordt het vanzelf in het voorbijgaan.
• De tweede hand lukt niet. Laat die een paar weken liggen en pak hem later weer op.

1. Zet de pionnen ongeveer tien meter uit elkaar en klem de knijper op de eerste.
2. Het kind rijdt langs, pakt de knijper, rijdt door en klemt hem op de tweede pion.
3. Oefen het pakken eerst stilstaand als het rijdend niet lukt.
4. Doe daarna dezelfde ronde met de andere hand.

Wat er misgaat

• Het kind stopt om te pakken. Prima in het begin; laat het stoppen er later uit gaan.
• De knijper zit te vast. Klem hem losjes, alleen met het puntje.
• Hij gaat slingeren zodra één hand los is. Terug naar oefening 5, rechte lijn.

1. Spreek af dat hij het bij elk kruispunt hardop vraagt.
2. Jij antwoordt met je vaste commando uit oefening 8.
3. Jij beslist, altijd. Ook als een automobilist gebaart dat jullie mogen.

Wat er misgaat

• Hij vergeet te vragen. Stel de vraag dan zelf hardop, elke keer, tot hij hem overneemt.
• Hij vraagt het en rijdt tegelijk door. Dan is het een woordje geworden, geen vraag; laat hem wachten op je antwoord.
• Een automobilist wuift jullie door en het kind gaat rijden. Dit is precies het moment waar de oefening voor bedoeld is.

1. Kondig het spel vooraf aan, zodat hij weet dat jij nu de fouten maakt.
2. Rijd door rood, vergeet richting aan te geven, rijd een stuk op de stoep.
3. Het kind roept wat er niet klopt.
4. Tel hoeveel fouten hij gespot heeft en zeg dat aantal aan het eind hardop.

Wat er misgaat

• Het kind ziet niets. Maak de fouten groter en duidelijker.
• Hij gaat de fouten nadoen. Zeg erbij dat dit een spel is en dat jij zo niet rijdt als het spel voorbij is.
• Hij vindt alles fout, ook wat goed gaat. Vraag dan door: wat had ik moeten doen?

1. Print het kaartje en geef het mee, of stop het in je jaszak.
2. Elk bord dat hij ziet, kruist hij af.
3. Vol kaartje is de sticker voor deze oefening.

Wat er misgaat

• Het kind rijdt met het kaartje in zijn hand. Kruis af als jullie stilstaan.
• Op jullie route staan een paar van de borden niet. Doe het kaartje dan in twee ritten, of neem één keer een andere weg terug.

1. Teken een wegennet met twee kruispunten, een zebrapad en haaientanden.
2. Loop het eerst samen af, te voet.
3. Daarna fietsen jullie het.
4. Wissel dan de rollen: één kind is de auto, één is de fiets.

Wat er misgaat

• Het dorp wordt te groot om af te maken. Twee kruispunten is genoeg.
• Het tekenen duurt langer dan het spelen. Teken alvast een deel voordat het kind buiten komt.
• Er is maar één kind. Neem dan zelf de rol van de auto.

1. Kies één korte route. Naar school, naar de speeltuin, om het blok.
2. Rijd hem steeds op dezelfde manier, met jou achter het kind.
3. Herhaal tot tien keer. Verander niets aan de route.
4. Streep elke rit af op de oefenkalender.

Wat er misgaat

• De verleiding om af te wisselen. Doe dat niet; de herhaling is de oefening.
• Het kind vindt het saai. Dat is een teken dat de route zit; wissel dan pas.
• De route heeft één lastig punt dat elke keer misgaat. Oefen dat punt apart, lopend.

1. Print diploma A en hang het op de koelkast.
2. Doe twee keer per week één oefening van een kwartier.
3. Plak na afloop een sticker in de cirkel, of kleur hem in met een stift.
4. Vijf stickers vol is het diploma gehaald. Handtekening eronder.
5. Daarna diploma B. Diploma C gaat pas de straat op.